De Winnaars
Sporters konden na winst eeuwige roem verwachten. In hun dorp of streek werden ze gezien als helden. Dit heldendom bracht
met zich mee dat winnaars hun leven lang werden voorzien van allerlei giften. Een Olympisch winnaar kreeg als beloning
voor zijn overwinning een olijftak van de heilige boom van Zeus. Bij het paardrijden kreeg niet de berijder van de wagens,
maar de eigenaar van de paarden de overwinningstak. Zo kon het voorkomen dat een vrouw op de Spelen kon winnnen.
De Spartaanse Kunisca, dochter van Koning Archidamus, was de eerste vrouw die paarden fokte en de eerste die
op de olympische Spelen zegevierde. (bron: Pausanias)
Als de Olympiër terugkeerde naar zijn stadstaat, dan stonden hem grootse beloningen te wachten. Hij kon bijvoorbeeld voor
de rest van zijn leven op kosten van de stad eten, kreeg een grote geldbeloning en had een keuze uit de mooiste jonge
vrouwen van de stad! Zoals in de Asterix strip een tweede of derde plaats kende men destijds niet.
Later kregen de winnaars ook prijzengeld en goederen. Meer en meer werd de religieuze en sportieve aard naar de achtergrond
gedrongen. Beroepssporters kwamen tegen elkaar uit en zo gleden de Spelen af naar vermaak voor het volk waarbij corruptie
hoogtij vierde.
